Select Page

در این مقاله سعی داریم تا شما را با حلقه ارتودنسی آشنا نماییم. پس تا انتهای مقاله با ما همراه باشید.

 حلقه ارتودنسی

حلقه های ارتودنسی که به آن نوارهای مولار (دندان آسیاب) نیز می گویند، حلقه هایی هستند که هنگام ساخت مجموعه ای از بریس ها، در اطراف دندان های پشتی شما نصب می شوند. از آن ها در ارتودنسی استفاده می شود تا لنگر محکمی به سیم کمان که در امتداد دهانه بریس ها قرار دارد، ارائه دهند.

همه افراد به این حلقه ها احتیاج ندارند، اما کسانی که این نیاز را دارند، باید مراقب باشند که یکپارچگی حلقه ها را حفظ کنند تا حلقه ارتودنسی لق نشوند و به دندان آسیب نرسانند.

برخلاف براکت های مربع شکل، نوارهای ارتودنسی به صورت سفارشی هستند؛ به طوری که دندان را کاملاً محاصره می کنند. در حالی که این نوارها در روش سنتی، که از فولاد ضد زنگ ساخته می شوند، دارای نسخه های پلاستیکی و سرامیکی شفاف هستند که تقریباً به خوبی کار می کنند و به مراتب کمتر دیده می شوند.

نوارهای ارتودنسی را نباید با نوارهای الاستیکی قوس دار اشتباه گرفت. این نوارهای قوس دار بین دندان های پایین و بالا جای می گیرند و به منظور اصلاح نیش ناهموار یا نوارهای بخیه های الاستیک استفاده می شود تا در نهایت بتواند سیم قوس دار را در یک براکت جداگانه استفاده نماید.

موارد مصرف حلقه ارتودنسی

 حلقه ارتودنسی

حلقه ارتودنسی

تمام کسانی که از بریس استفاده می کنند، احتیاجی به استفاده از این حلقه های ارتودنسی ندارند. برخی از آن ها برای رسیدن به تصحیح مورد نظر فقط به براکت و سیم قوس نیاز دارند.

نوارهای ارتودنسی در درجه اول برای کسانی استفاده می شود که نیاز به اصلاح عمده نیش و یا تراز شدن دندان دارند. این افراد شامل افرادی با شکاف بسیار گسترده دندان، گزش شدید ناهموار یا مسن تر و ساختار استخوانی کم انعطاف است که بسته به گسترده بودن تصحیح، ممکن است به دو یا چند حلقه نیاز باشد.

این ها اغلب برای کودکانی که هنوز دندان آن ها کاملاً رشد نکرده است، یک انتخاب ایده آل است؛ زیرا دندان ها را بهتر جدا می کنند. همچنین برای دندان هایی با پركردگی های بزرگ (ایجاد یك پایه پایدارتر از براكت سیمانی) یا افرادی كه برای اصلاح پیشامدگی دندان های بالا نسبت به دندان های پایین، با یك نقطه اتصال محكم تر به پوشش سر نیاز دارند، گزینه مناسبی است.

مزایا و معایب

در حالی که بسیاری از افراد حلقه های پلاستیکی، سرامیکی یا شفاف را ترجیح می دهند، اما همه خواهان این حلقه ها نیستند. به طور کلی به کسانی که نیاز به اصلاحات عمده دارند توصیه می شود که فولاد ضد زنگ را انتخاب کنند.

به علاوه، حلقه های سرامیکی و پلاستیکی ضخیم تر از نوارهای فلزی هستند و تمایل به لکه دار شدن دارند. معمولاً حلقه های سرامیکی باعث تحریک در برخی افراد می شوند.

حلقه ارتودنسی ممکن است باعث پوسیدگی دندان افراد شود. از آن جا که دندان کاملاً محاصره خواهد شد، هر غذایی که بین حلقه و دندان گیر کند، می تواند تا زمان آسیب دیدن، متوجه آن نشوید.

اگرچه مراقبت های روزانه و مناسب دندانپزشکی می تواند به کاهش خطر کمک کند، اما به طور کامل آن را کاهش نمی دهد.

نصب و راه اندازی حلقه ارتودنسی

 حلقه ارتودنسی

حلقه ارتودنسی

برای نصب حلقه ارتودنسی به دو مراجعه جداگانه به پزشک نیاز است.

قرار اول :

هدف از اولین قرار ملاقات، اطمینان از وجود فضای کافی در اطراف دندان است تا حلقه بتواند به راحتی روی آن لیز بخورد.

قبل از شروع عمل، متخصص ارتودنسی دندان هایی را از بین دندان های شما مشخص می کند تا حلقه ها به درستی اندازه شوند. این کار به طور معمول با ژل ریخته گری و یک حفره یک بار مصرف (کاپ) به شکل دندان های بالا و پایین انجام می شود.

با فشردن حفره در جای خود، ژل باعث جامد شدن آن شده، سپس از آن برای ایجاد ماکت گچ دندان استفاده می شود.

بعد از این که دهان شما شسته و تمیز شد، متخصص ارتودنسی شروع به قرار دادن جدا کننده های الاستیک بین دندان های شما با یک انبر می کند. این روش نیازی به بی هوشی و درد ندارد، اما ممکن است این احساس شود که یک دانه بین دندان های شما گیر کرده است. همچنین بسته به تعداد حلقه که متخصص ارتودنسی قصد نصب آن را دارد، ممکن است به چندین جدا کننده نیاز باشد.

پس از قرار دادن جدا کننده ها، باید از استفاده از نخ دندان، خوردن غذا های چسبناک یا جویدن آدامس تا هفته ها پرهیز کنید. اگر از افزایش فشار بین دندان های خود دردی احساس می کنید، می توانید از داروی مسکن مانند استامینوفن یا داروی ضد التهاب غیر استروئیدی مانند ایبوپروفن استفاده کنید.

قرار دوم :

قرار ملاقات دوم شما حدوداً یک هفته بعد انجام می شود. هدف از این قرار ملاقات نصب و سیمان بندی نوارهای ارتودنسی است. بر اساس برداشت شما از دندان، متخصص ارتودنسی حلقه های مناسب اندازه هر دندان را به دست می آورد.

پس از جدا کردن جداکننده های الاستیک، هر حلقه تست می شود. حلقه به آرامی به موقعیت خود فشار داده شده و ابزاری به نام “بایت استیک” بر روی حلقه قرار می گیرد. از شما خواسته می شود که گاز بگیرید تا حلقه را به جای خود فشار دهید.

هنگامی که متخصص ارتودنسی از صحت سایز بندی اطمینان حاصل کند، حلقه ها برداشته می شوند. دندان های شما جلا داده شده و حلقه ها دوباره با سیمان دندان استفاده می شوند. حلقه ها تا زمان کامل شدن درمان در حدود 12 تا 18 ماه در محل خود باقی می مانند.

مشکلات حلقه ارتودنسی

 حلقه ارتودنسی

حلقه ارتودنسی

یکی از شکایات رایج در مورد حلقه های ارتودنسی این است که با گذشت زمان از بین می روند. از آن جا که قرار نیست سیمان دندان دائمی باشد، بنابراین هرگونه فشار شدید به دندان آسیاب می تواند باعث ترک خوردن و شل شدن سیمان شود. اگرچه این تاثیری روی مینای دندان نخواهد داشت، اما ممکن است حلقه را شل کرده و به همراه آن ساختار بریس ها را نیز شل کند.