Select Page

جهت آشنایی با ارتودنسی متحرک ، با ما همراه باشید.

ارتودنسی متحرک

استفاده های اخیر از ارتودنسی متحرک بسیار محدودتر از گذشته است. در این مقاله دلایل احتمالی کاهش استفاده از آن ها، از جمله شناخت محدودیت های آن ها، مورد بحث قرار می گیرد. به شرطی که موارد مناسب انتخاب شوند، می توان با استفاده از این لوازم به پیشرفت اکلوزالی کافی دست یافت.

نشانه های خاصی برای استفاده مناسب آن ها به خودی خود در دندان های مختلط ارائه شده است. از دستگاه های متحرک ارتودنسی نیز می توان به عنوان کمکی برای درمان های پیچیده تر، برای تقویت اثر وسایل ثابت، سرپوش یا در آماده سازی وسایل کاربردی استفاده کرد.

برای تأیید این که آیا استفاده از آن ها همراه با درمان های پیچیده تر کیفیت و کارایی درمان را افزایش می دهد یا خیر، تحقیقات بیشتری لازم است.

ارتودنسی متحرک

ارتودنسی متحرک

هدف واقع گرایانه

هدف این مقاله توصیف نقش وسایل متحرک در ارتودنسی مدرن و معاصر و بحث در مورد چگونگی تغییر این نقش در سال های اخیر است. برای اهداف این مقاله، ما در مورد وسایل قابل جا به جایی که به طور منظم و با موفقیت برای اصلاح رشد (وسایل کاربردی) یا نگهداری استفاده می شوند، بحث نخواهیم کرد. در این مقاله به موارد قابل جا به جایی که به عنوان لوازم فعال استفاده می شوند، پرداخته خواهد شد.

وسایل متحرک چگونه کار می کنند؟

وسایل متحرک با حرکت ساده تاج دندان ها در حدود یک تکیه گاه نزدیک به وسط دندان کار می کنند. آن ها همچنین می توانند رویش افتراقی دندان ها را ایجاد کنند. به عنوان مثال با استفاده از بایت که با وسایل ثابت، توانایی حرکت پیچیده چند دندان را دارند، از جمله حرکت بدن، گشتاور ریشه و چرخش، متفاوت هستند.

مزایا و معایب لوازم متحرک

مزایای لوازم متحرک

  • قابل جابه جایی هستند و بنابراین تمیز تر می شوند.
  • ایجاد لنگرگاه عمودی و افقی افزایش یافته به دلیل پوشش کف
  • آن ها می توانند در کودکان در حال رشد کاهش کارایی کام را رفع کنند.
  • آن ها می توانند نیرو ها را به دندان های دیگر منتقل کنند.

معایب لوازم متحرک

  • وسایل را می توان کنار گذاشت.
  • فقط حرکات کج امکان پذیر است.
  • آن ها بر گفتار تأثیر می گذارند.
  • برای ساخت وسایل ورودی یک تکنسین مورد نیاز است.
  • کشش بین فکی دشوارتر است.
  • آن ها برای چندین حرکت دندان ناکارآمد هستند.
  • تحمل وسایل متحرک پایین تر، دشوارتر است.

وسایل متحرک پایین

معمولاً تحمل وسایل متحرک پایین به دلیل تعدی به فضای زبان دشوارتر است. احتباس دستگاه نیز می تواند یک مشکل باشد. زیرا تمایل زبانی مولر ها بستن را دشوار می کند. در نتیجه، وسایل متحرک پایین عموماً توصیه نمی شوند و در ادامه این مقاله فقط به وسایل متحرک بالایی اشاره می شود.

ارتودنسی متحرک

ارتودنسی متحرک

محبوبیت اولیه لوازم متحرک

در آغاز قرن بیستم، ارتودنسی در انگلستان با استفاده از وسایل متحرک متشکل از یک بشقاب پایه ولکانیت که کام را می پوشاند و روی دندان های مولر و پر مولر را می بست، تهیه می شد. در مقابل، دستگاه قابل جابه جایی تأثیر کمی بر ارتودنسی آمریکایی داشت که در آن زمان تحت سلطه ادوارد آنگل بود.

آنگل در اصل متخصص پروتز های دندانی بود که به اکلوژن علاقه داشت. تولید انسداد ایده آل به توانایی قرارگیری دقیق دندان ها بستگی داشت و این امر مستلزم استفاده از وسایل ثابت بود. آنگل، ارتودنسی را به عنوان یک تخصص ایجاد کرد و تنها دوره های ارتودنسی پس از تحصیلات تکمیلی را در آن زمان در جهان برگزار نمود. در نتیجه، کارآموزان آنگل برای 40 سال آینده به تدریس در ایالات متحده تسلط داشتند.

در انگلستان، ایجاد سرویس بهداشت ملی در سال 1948 همچنان به نفع استفاده از وسایل متحرک بود. در آن زمان فقط ده متخصص ارتودنسی وجود داشت. بنابراین اکثریت قریب به اتفاق، درمان ارتودنسی توسط پزشکان عمومی دندانپزشکی که از وسایل متحرک استفاده می کردند، ارائه می شد.

کاهش استفاده از وسایل متحرک

از دهه 1970، در انگلستان کاهش استفاده از وسایل قابل جا به جایی به نفع وسایل ثابت شده است. در سال 1967 ، 96٪ موارد با وسایل قابل جا به جایی در خدمات دندانپزشکی عمومی انگلیس و ولز درمان شدند.

در سال 1988 این میزان به 75٪ کاهش یافت. بررسی متخصصین ارتودنسی مشاور انگلستان در سال 1985 نشان داد که 39٪ از روش های درمانی شامل استفاده از یک وسیله متحرک، به تنهایی یا در ترکیب با سایر سیستم های لوازم خانگی است. با این حال، در سال 1996 این میزان به 16٪ کاهش یافته است.

دور شدن از ارائه درمان های کامل ارتودنسی با وسایل قابل جا به جایی به چند دلیل ممکن است اتفاق افتاده باشد.

در دهه 1970 ، طول دوره آموزش ارتودنسی پس از تحصیلات از یک به دو سال و سپس در دهه 1980 به سه سال افزایش یافت. این بدان معنی است که فارغ التحصیلان دوره های تحصیلات تکمیلی می توانند قبل از احراز صلاحیت، درمان تحت نظارت را برای موارد چند بند انجام دهند.

یک سری پیشرفت های فنی، استفاده از وسایل ثابت را بسیار کارآمدتر کرده است. این شامل معرفی باند های ارتودنسی پیش ساخته و بعداً پیوست های پیوند مستقیم می باشد. معرفی براکت لبه ای از پیش تنظیم شده، نیاز به سیم پیچ های پیچیده جداگانه را کاهش داده است.

ارتودنسی متحرک

ارتودنسی متحرک

نکته :

در دهه 1280، در جمعیت 12 ساله 30٪ کاهش وجود داشت. تعداد كاهش یافته كودكانی كه به درمان احتیاج داشتند بدان معنی بود كه شورای دندانپزشكی می تواند هزینه های ثابت لوازم ارتودنسی خانگی را تا حدی افزایش دهد كه استفاده پزشكان از آن ها تحت NHS از نظر اقتصادی مقرون به صرفه باشد.

همان طور که درک ما از کیفیت نتیجه بهبود یافته است، عوامل دیگری نیز در کاهش استفاده از وسایل متحرک تاثیر گذاشته اند.

اندازه گیری نتایج درمان با وسایل متحرک حاکی از آن است که کیفیت نتیجه اغلب به اندازه وسایل ثابت نیست.

اکنون کمتر پزشک عمومی دندان پزشکی مایل به انجام درمان های ارتودنسی است و بنابراین بیماران خود را به متخصصان ارتودنسی ارجاع می دهند. از آن جا که ارتودنتیست های متخصص به دلیل توانایی قرارگیری دقیق دندان ها، استفاده از وسایل ثابت را ترجیح می دهند، این امر منجر به درمان با وسایل ثابت می گردد.